Het was ergens in september

Ik was in gesprek met een van de medewerkers van APM en tijdens dit gesprek hoorde ik dat APM bezig was met het ontwikkelen van een spel.
Ik vroeg of het Annelies in de bol was geslagen, of ze een tegenslag had gehad waar ze niet meer overheen was gekomen; maar al pratende merkte ik dat hetgeen waar APM mee bezig was wel de naam droeg van een spel, maar beduidend meer om het lijf had.
Ik zal het spel wel eens laten zien en een week later prijkte op mijn kantoor het prototype van het Mobiliteitsspel.
Toen ik me eenmaal had laten uitleggen wat de essentie van het spel was, had ik mijn besluit snel genomen: al mijn medewerkers moesten maar eens onder leiding van APM het mobiliteitsspel doen.

In oktober  was het zover; met z'n vijven (een collega was helaas verhinderd) trokken we naar Wageningen, het hoofdkantoor van APM.
We werden door Annelies en haar collega ontvangen met een drankje en hapje en voor dat we het wisten waren we met z'n allen aan het spelen.
Nu moet je weten dat wij een bedrijf zijn, waarvan alle medewerkers consultants zijn en dus gewend om kritische vragen te stellen en het per definitie niet zomaar met iets eens zijn.
Toch waren we binnen een aantal minuten in de ban van het mobiliteitsspel.
Uiteraard heb ik me afgevraagd hoe dat komt. Mijn verklaring is dat het komt omdat het spel direct en soms confronterend in gaat op het hart van de onderneming: de medewerkers!

Er werd mij in eerste instantie verteld dat het spel ontworpen is om medewerkers in staat te stellen om meer mobiel te worden, met andere woorden: bij uitstek geschikt om te gebruiken bij organisaties die een aantal medewerkers boventallig hebben.
Persoonlijk vind ik dat het spel veel breder gezien moet worden. Anno 2000 is het namelijk zo dat vele ondernemingen van hun personeel vragen dat zij flexibel zijn; met andere woorden: mobiel zijn. Het verschijnsel lifetime employment ligt ver achter ons. Bijna niemand zal zijn werkzame leven dezelfde functie blijven uitoefenen en het is slechts voor weinigen weggelegd dat zij hun hele werkzame leven bij dezelfde baas blijven. Daarom is het eens goed om na te gaan wat jouw sterke en zwakke punten zijn en hoe je collega's hier over denken. Het mobiliteitsspel is hier bij uitstek geschikt voor: in een ontspannen sfeer al grappen- en grollenmakend kom je al snel tot de kern: waar ben ik goed en minder goed in.

Het spel vind ik tevens goed bruikbaar voor teambuilding en je zou zelfs kunnen overwegen om periodiek (ieder maand bijvoorbeeld) een spelletje te spelen.
Zorg er dan wel voor dat er deskundige begeleiding bij is; en die hebben we aangetroffen bij APM!

Directeur organisatie-adviesbureau

De moeite waard?

Loopbaanbegeleiding, de moeite waard of niet?

Ik schrijf dit stukje als adviseur personeel en organisatie van een gemeente in de Achterhoek. Waarom? Wel, ik ben vorig jaar geconfronteerd met de uitval van één van onze medewerksters. Toen wist ik nog niet dat de uitval langdurig zou zijn. Uiteindelijk bleek dat de uitval werkgerelateerd was. De Arbo Unie heeft daar op mijn verzoek veel energie in gestoken. Dit had nog niet als resultaat dat de medewerkster kon terugkeren op haar werkplek. Erger nog, steeds meer werd duidelijk dat terugkeer moeilijker en moeilijker zou worden.
Na gesprekken met de medewerkster bleek dat zij eigenlijk wel iets anders wilde dan haar feitelijke werk, maar wat? Om daar achter te komen heb ik haar aangeboden een loopbaanbegeleidingtraject te volgen bij APM. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zeer tevreden ben over het traject dat zij nu doorloopt. Het is een investering die zichzelf terugverdiend. Niets doen zou mogelijk als gevolg hebben gehad dat zij al dan niet gedeeltelijk in de WAO zou zijn terechtgekomen. Nu ziet zij, dankzij de inspanningen van APM, het allemaal weer positief in. Zij is aan het reïntegreren en wil zich komend najaar laten omscholen tot maatschappelijk werkster. Zij heeft ontdekt dat daar haar sterke kanten liggen.
Als je werkzaam bent in een relatief kleine organisatie is het  moeilijk een medewerker te herplaatsen op een andere functie. Omscholing biedt voor haar nieuwe perspectieven en een uitdaging voor de toekomst. De organisatie wordt zo van een “probleem” verlost op een relatief goedkope manier.

Dit is voor mij reden om te stellen dat de investering in het loopbaanbegeleidingtraject bij APM uiteindelijk zichzelf terugverdient.

Adviseur P&O gemeente

Over teambuilding

Op een leuke manier aan teambuilding werken én tegelijkertijd inhoudelijk bezig zijn.

Het Mobiliteits- en Leercentrum (MLC) van het ministerie van LNV organiseert twee keer per jaar een middag waarin het thema teambuilding centraal staat, maar waar ook ruimte is voor de nodige ontspanning. Teambuilding kan op verschillende manieren, maar hoe hou je het inhoudelijk? Daar weet het Adviesburo voor Personele Mobiliteit wel iets op. Met hun ‘Mobiliteitspel’ hebben ze het MLC laten zien hoe je inhoud en plezier kunt combineren.

Het MLC houdt zich o.a. bezig met loopbaanadvies aan medewerkers van het ministerie. Voor APM dus een heuse uitdaging om met vakbroeders en -zusters dieper in te gaan op vragen met betrekking tot de eigen kwaliteiten, motivatie en eigenschappen. Alleen nu met APM als de vragensteller.

In drie groepjes, elk onder begeleiding van een APM-adviseur, gingen de MLC’ers aan de slag met het Mobiliteitspel. Er werd druk onderhandeld, veel gelachen maar ook serieus nagedacht over de problemen die door de APM-adviseurs werden voorgelegd. Zowel het individu als de samenwerking binnen het MLC kwamen aan bod, waarbij de nodige discussies die af en toe ontstonden niet werden vermeden. Nadat de rugzakjes, die de MLC’ers vooraf hadden gekregen, gevuld waren met kwaliteiten, eigenschappen en motivaties, werd het tijd om de high team-middag op gepaste wijze af te sluiten met een (door de MLC’ers) zelf bereid diner.

Terugkijkend op de geslaagde middag en onder het genot van heerlijke gerechten, werden de ervaringen nog eens doorgenomen. Gewapend met een rugzak waar de eigen kwaliteiten, motivaties en eigenschappen in zitten, kunnen de MLC’ers tevreden terugkijken op een leuke high team en vooruitblikken op de volgende. En dat allemaal met bijzondere dank aan de collega’s van APM.

Medewerker Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij

Ouder dan 50 en niet meer welkom....?

Ouder dan 50 en niet meer welkom......?

De Parkinson Patiënten Vereniging is een vereniging van mensen die lijden aan de ziekte Parkinson of een verwante ziekte. Parkinson is een ziekte waarbij trillen, stijfheid, traagheid, moeilijk lopen of een star gezicht optreedt. Deze verschijnselen kunnen enige tijd bestreden worden met medicijnen maar uiteindelijk eindigen veel patiënten toch in een rolstoel.  Oorzaak van de ziekte is een tekort aan dopamine in de hersenen. In Nederland zijn ruim veertigduizend mensen die lijden aan de ziekte (of een aanverwante ziekte).

Ruim 7500 patiënten (of hun familieleden) zijn lid van de vereniging. De belangrijkste taken van de vereniging zijn lotgenotencontact, belangen-behartiging en informatievoorziening. Het grootste deel van het werk gebeurt door vrijwilligers. Op het bestuursbureau zijn vier betaalde krachten in dienst die aangestuurd worden door de directeur, Stefanie van Vliet.

Professionaliseren
,,Ik ben ongeveer twee jaar geleden als directeur aangesteld,” vertelt Stefanie van Vliet, ,,mijn taak was het professionaliseren van de vereniging.” Uit onderzoeken die het bestuur had laten uitvoeren, bleek er behoefte te zijn aan een beleidsmedewerker volksgezondheid en welzijn en een communicatiemedewerker. Een reorganisatie van het bestuursbureau was nodig, omdat er binnen het huidige personeelsbudget geopereerd moest worden. ,,Een medewerker was al een tijdje ziek,” vertelt Stefanie van Vliet, ,,en uit gesprekken die ik met haar voerde bleken er twee problemen te zijn: 1) ze vond dat ze eigenlijk niet op de goede plek zat en 2) er waren spanningen tussen haar en haar directe collega.”

Er volgden meer gesprekken en na een proces van wikken en wegen, werd besloten een outplacementtraject in te gaan. Dit betekende dat er een bureau gezocht werd dat de medewerker zou gaan begeleiden naar een nieuwe, beter passende functie buiten de organisatie.
APM Loopbaanadvies
,,Ze mocht van mij zelf kiezen wie dat bedrijf zou worden,” vertelt Stefanie van Vliet, ,,de enige voorwaarde was dat het een NOBOL-lid moest zijn.” Na een oriëntatie op internet en een gesprek viel de keuze op APM Loopbaanadvies. De persoonlijke benadering en het gevoel welkom te zijn, gaf de doorslag. ,,Deze medewerker was 50+,” vertelt Van Vliet, ,,en daarom bij een van de andere benaderde bureaus niet welkom. Schokkend vond ik dat.” Ook van de begeleiding van de bedrijfsarts is Van Vliet geschrokken: ,,Het zal wel aan deze arts gelegen hebben, want ik heb het ook anders meegemaakt, maar de desinteresse van de bedrijfsarts vond ik ergerlijk.” Bij APM Loopbaanadvies voelde de medewerker zich direct op haar gemak en de keuze was daarom snel gemaakt.

Traject
Inmiddels zit de medewerker in het outplacementtraject. Ze is weer aan het werk en besteedt vijf uur per week aan het outplacementtraject waar een jaar voor gereserveerd is.  ,,Dat ze weer aan het werk is, daar ben ik erg trots op,” aldus Stefanie van Vliet.  Ze hoopt dat het traject voor iedereen goed uit zal pakken en dat de medewerker in een functie komt waar haar hart wel sneller van gaat slaan.Natuurlijk zijn er kosten aan verbonden,” vertelt ze, ,,maar die zijn bij APM absoluut redelijk te noemen. Kijk, ik heb ook een medewerker moeten ontslaan en dat kost niet alleen veel geld, maar ook veel negatieve energie bij die medewerker en bij mij. Bovendien is het ook voor de medewerker fijn een functie te vinden waarin ze het wél naar de zin heeft. Het zal niet meevallen, maar de medewerker is enthousiast en optimistisch en ik heb veel vertrouwen in APM Loopbaanadvies. Voor collega-directeuren die in dezelfde situatie dreigen te komen, heeft ze de volgende tip: ,,Blijf van mens tot mens met elkaar communiceren en probeer te voorkomen dat iemand ziek wordt van de situatie.” Medewerkers die zich niet happy voelen raadt ze aan: “Kijk diep in je hart en vraag je af wat je echt gelukkig maakt.”

brug